Cemre Baysel, Cosmopolitan Türkiye mecmuasının yeni sayısına kapak oldu. Oyuncu, oynamak istediği karakterleri şu sözlerle anlattı: “Son vakitlerde daha derin karakterlere yönelmek beni cezbediyor. İç dünyası karışık, emeli ve duruşu olan karakterleri oynamak çok diğer bir alan açıyor. Başında soru işaretleri olan, gri bölgelerde yaşayan bir karakteri oynamak isterim. Ne büsbütün âlâ ne büsbütün makus. Zira beşere dair çok şey anlatıyor o karakterler.” Baysel, “Bir karakteri oynamadan evvel kendine sorduğun birinci soru ne oluyor?” sorusuna ise şu karşılığı verdi: “Bu karakterin kalbi nerede? Neyi seviyor, neye kırılıyor, nereden geliyor. Evvel orayı anlamaya çalışırım. Ve ben de onun üzere hissedebiliyor muyum? Bu ismi taşıyabilecek miyim? Hislerimi dinliyorum.”
EN BÜYÜK HAYALİM DİREKTÖR OLMAK
Cemre Baysel, mesleğine dair en büyük hayalini şu sözlerle anlattı: “Yönetmenliğe adım atmak istiyorum. Öykü anlatımına farklı bir yerden bakmak. Manifest ederim. İstediklerimin bir gün gerçek olduğunu gördüm tekraren.” Oyuncu, “Hayatta yeni adımların heyecanını mı tercih edersin, yoksa nizamı muhafazayı mı?” sorusuna “Yeni başlangıçları seviyorum lakin köklerimden kopmam. İkisi ortasında bir istikrar var. Zira yeni cüret ister ancak tanıdık olan inanç verir. Bir devir maksat odaklı yaşadım lakin sonra yavaşlamanın gücünü fark ettim. Artık anda kalmaya çalışıyorum. Bazen durmak da uygun oluyor” yanıtını verdi.
İZMİR’İN SAKİNLİĞİ VAR
Cemre Baysel, doğup büyüdüğü İzmir’i şu sözlerle anlattı: “İzmir’in sakinliği, doğallığı bende hâlâ var. Hoş sanatlar eğitimi de bana hem bir disiplin hem de sanata öbür bir gözle bakmayı öğretti. Oyunculuk çok erken yaşta kalbime dokundu, kameranın gerisini da önü kadar merak eden biriyim.” Oyuncu en büyük destekçisinin ise ailesi olduğunu açıkladı: “Birkaç yakın arkadaşım da daima yanımdaydı. Etrafımda ‘Sen bu iş için doğmuşsun, yalnızca hatırla’ diyen sevdiğim beşerler var.”
İLİŞKİLERDE HAFİFLİĞİ SEVİYORUM
Cemre Baysel, en çok bahar ayını sevdiğini söyledi ve ekledi:
“Ne yaz üzere sıcak, ne kış üzere kapalı. Hem umut, hem biraz hüzün taşıyor. Taze bir nefes üzere. Bağlarda bile bahardaki üzere o hafiflik hoşuma gidiyor.”
