Zilhicce Ayı başlıyor. Birinci on gününe büyük kıymet atfedilen hac ve kurban ibadetlerinin yerine getirildiği bu mübarek ay İslam İnancındaki 4 Haram ayın sonuncusudur. Pekala, Zilhicce Ayı ibadet ve zikirleri nelerdir? Merak edenler için detayları haberimizde derledik. Pekala, Zilhicce Ayının fazileti, ehemmiyeti ve ibadetleri nelerdir? İşte merak edilen detaylar…
ZİLHİCCE’NİN BİRİNCİ 10 GÜNÜNÜN FAZİLETLERİ NELERDİR?
Fecr müddetinin 2. âyetinde geçen “on gece” ile tercih edilen yoruma nazaran, hac ayı olan Zilhicce’nin birinci on gecesi kastedilmiştir (Râzî, Mefâtîhu’l-ğayb, 31/148). Zilhiccenin birinci on gününün faziletine işaretle, Hz. Peygamber (s.a.s.) “Allah katında şu on günde işlenecek sâlih amelden daha sempatik bir amel yoktur.” buyurmuş, sahabîler: “Ey Allah’ın Resûlü! Allah uğrunda yapılacak cihattan da mı üstündür?” diye sormuşlar. Bunun üzerine Resûlullah (s.a.s.); “Evet, Allah yolunda cihat etmekten de. Lakin malını ve canını tehlikeye atarak cihada çıkan, şehit olup dönmeyen kimsenin cihadı öbür. (O, bundan üstündür.)” (Ebû Dâvûd, Savm, 61 [2438]; bkz. Buhârî, ʽÎdeyn, 11 [969]) buyurmuştur.
Zilhicce’nin bu on gününün fazileti hac ibadetinin bu ayda yapılmasından kaynaklanmaktadır (İbn Hacer, Feth, 2/459). Çünkü bu günlerde hac ibadetinin bir kısım menâsiki yapılmakta bir kısmı da (ziyaret tavafı, şeytan taşlama gibi) akabinde gelen teşrik günlerinde gerçekleştirilmektedir. Zilhicce ayının dokuzuncu günü olan Kurban Bayramının arefesinde tutulan orucun da çok faziletli olduğu rivâyetlerde zikredilmiştir (Müslim, Sıyâm, 196-197 [1162]).
ZİLHİCCE AYINDA ORUÇ TUTULUR MU?
Zilhicce ayının birinci dokuz gününde oruç tutmak tavsiye edilmiştir. Zilhicce ayının 10. günü kurban bayramının birinci günüdür. Peygamberimizin zilhiccenin birinci dokuz günü oruç tutmayı sürdürdüğü rivayet edildiği için zilhiccenin birinci dokuz gününün, yani kurban bayramından evvelki dokuz günün oruçlu geçirilmesi müstehaptır.
Ama düşünceye ve halsizliğe sebep olacağı gerekçesiyle, hacda olanların 9. günü (arefe günü) oruç tutması mekruh görülmüştür. Peygamberimiz arefe gününün faziletine ait olarak “Arefe gününden daha çok Allah’ın cehennem ateşinden insanları âzat ettiği bir gün yoktur” buyurmuş , tekrar “Arefe günü tutulan orucun bundan evvel ve sonra birer yıllık günahları örteceği Allah’tan umulur” dedi i (Müslim, Sıyâm, 196-197) nakledilmiştir.
ZİLHİCCE AYI ZİKİRLERİ İBADETLERİ NELERDİR?
Müfessirlerin çoğunluğu, Fecr mühletinin 2. âyetinde üzerine yemin edilen on gecenin zilhicce ayının birinci on gecesi olduğu görüşündedir (şevkânî, Fethu’l-kadîr, V, 432).
İbn Abbas’ın, “Bilinen günlerde Allah’ın ismini zikretsinler” âyetinde geçen (el-Hac 22/28) “bilinen günler” tabirini de zilhiccenin birinci on günü yahut teşrik günleri diye yorumladığı nakledilir.
Hz. Peygamber’in, “Allah katında ibadet edilecek -sâlih amel işlenecek- günler içinde zilhiccenin birinci on gününden daha güzeli yoktur” (Buhârî, “.Îdeyn”, 11; Tirmizî, “Savm”, 52; Ebû Dâvûd, “Savm”, 61);
“Allah katında zilhiccenin birinci on gününde yapılan amellerden daha kıymetlisi yoktur; bugünlerde tesbihi çok yapın; tahmîdi, tehlîli ve tekbiri çok söyleyin” buyurduğu nakledilir (şevkânî, Neylü’l-ev¹âr, III, 354).
Resûl-i Ekrem zilhiccenin birinci dokuz günü daima oruç tuttuğu için bu günlerde oruç tutmak müstehaptır. Yorgun düşmeleri ihtimali bulunan hacıların zilhiccenin sekizinci ve dokuzuncu günlerinde, bilhassa vakfenin yapıldığı arefe gününde oruç tutmaları mekruh sayılmıştır.
Resûl-i Ekrem’den nakledilen, “Kesecek kurbanı olan kimse zilhicce ayı girince kurbanını kesinceye kadar saçından ve tırnaklarından hiçbir şey kesmesin” meâlindeki hadisini (Müslim, “Edâhî”, 42; Ebû Dâvûd, “Dahâyâ”, 2-3; ıbn Mâce, “Edâhî”, 11) dikkate alan Mâlikî, şâfiî ve bir kısım Hanbelî fakihine nazaran kurban kesecek kişinin zilhicce ayı girince kurbanını kesinceye kadar saçlarını ve tırnaklarını kesmesi mekruhtur.
Zilhicce ayının faziletine dair Hz. Peygamber’den nakledilen, “Ayların efendisi ramazan, hürmete en lâyık olanı da zilhiccedir” formundaki rivayetin (Ahmed b. Hüseyin el-Beyhakı, şu£abü’l-îmân, III, 355) sahih olmadığı söz edilmiştir (M. Nâsırüddin el-Elbânî, VIII, 205).
